هدف این مقاله تخمین موقعیت منابع صوتی است. روش پیشنهادی از دو حسگر بردار صوتی استفاده می کند به این صورت که تقاطع پرتوهای هر حسگر بردار صوتی (AVS) که از زاویه آزیموت آنها به دست می آید، موقعیت یک منبع را نشان دهد. ازآنجایی که در عمل منبع های صوتی غیرنقطه ای هستند پس تخمین موقعیت با استفاده از این روش، بیانگر مساحت ناحیه ای است که احتمال حضور منبع صدا در آن وجود دارد. در این مقاله، تأثیر پارامترهای مختلف بر خطای تخمین موقعیت منبع صوتی بررسی می شود. یکی از مهم ترین پارامترها، زاویه چرخش منبع صوتی است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که خطای تخمین موقعیت تحت چه شرایط و پارامترهایی چگونه تغییر می کند. این موضوع کمک می کند که بهترین شرایط برای تخمین موقعیت منبع صوتی با کمترین خطا ارائه شود. خطا در تخمین موقعیت به اندازه منبع صوتی، فاصله منبع تا AVSها، فاصله دو حسگر از یکدیگر و زاویه منبع نسبت به حسگرها بستگی دارد. روش پیشنهادی در شناسایی منابع صوتی به خصوص در صنایع نظامی و تخمین موقعیت منابع صوتی متحرک مانند وسایل نقلیه جاده ای کاربرد دارد.

امروزه روش ها و تجهیزات متعددی برای برآورد و یا تخمین سرعت وسیله نقلیه متحرک وجود دارد که بسیاری از آنها به دلیل شرایط نصب و ملزومات مورد نیاز گران قیمت هستند. یکی از این روش ها استفاده از کمیت شدت صوتی است. حسگرهای بردار صوتی که جزء حسگرهای غیرفعال هستند، می توانند مقادیر شدت صوتی را از محیط به دست آوردند. در این مقاله با استفاده از دو حسگر بردار صوتی، میانگین سرعت وسایل نقلیه متحرک در مسیرهای دایروی شکل به دست می آید. در این روش برای به دست آوردن سرعت ابتدا لازم است مکان منبع تخمین زده شود. یک حسگر بردار صوتی به تنهایی قادر نیست مکان منبع صوت را تعیین کند و تنها می تواند برآورد جهت رسیدن (DoA) را انجام دهد. با استفاده از دو حسگر و تعیین محل تقاطع پرتوهای هر حسگر می توان محل منبع صوت را تشخیص داد. روش ها و معادلات حاکم بر این روش در این مقاله ارائه می شود. در انتها نیز به بررسی نتایج عددی پرداخته می شود. در این مقاله مسیرهای دایروی مختلفی مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد روش پیشنهادی به خوبی به تخمین مکان و سرعت وسیله نقلیه متحرک در زمان های مختلف می پردازد.

طراحی نامناسب کارگاه های تولیدی، نزدیکی بیش از حد ماشین آلات به یکدیگر، استهلاک بالای دستگاه های تولیدی، عدم اعمال مدیریت کارا در نگهداری و تعمیرات ماشین آلات، فرآیندهای تولید و سایر عوامل مرتبط، افزایش ترازهای صدا در سالن های تولیدی را به دنبال خواهد داشت.در این مقاله نتایج حاصل از اندازه گیری ترازهای صوتی ماشین آلات در فرکانس های اکتاوباندی، نقشه صوتی و کانتورهای رنگی ناشی از مدل سازی آن ها ارایه شده و سپس نقاط بحرانی سالن از نظر آلودگی صوتی و میزان خطای نرم افزار با استفاده از اندازه گیری میدانی تعیین شده و در نهایت راهکارهای کنترلی مناسبی با عنایت به نوع فرآیندهای تولید، شکل و ابعاد سالن و دستگاه ها و سایر عوامل مرتبط ارایه می گردد.بدیهی است با انجام مدل سازی، ضمن تعیین دقیق نقاط بحرانی می توان با ارایه راهکارهای کنترلی مناسب در جهت کاهش تراز صوتی آن نقاط گام های موثرتری برداشت.

اهداف: تأثیرات اختلال صوتی از فردی به فرد دیگرمتفاوت است؛ به طوری که شغل، محیط کار، زندگی و عکس العمل خانواده، متغیرهای تأثیرگذاری روی درک فرد از صوت خود به عنوان صوت مختل هستند. ﺗ ﺎ ﻛ ﻨ ﻮ ن ﺷ ﺎ ﺧ ﺺ ﻣ ﻌ ﻠ ﻮ ﻟ ﻴ ﺖ ﺻ وت به منظور مقایسه معلولیت صوتی در انواع اختلالات صوت به کار گرفته نشده است. با فرض این مسئله که ممکن است ﻛ ﻴ ﻔ ﻴ ﺖ زﻧ ﺪ ﮔ ﻲ در انواع اختلالات صوت، ﻣ ﺘ ﻔ ﺎ وت باشد و جنبه های مختلف فیزیکی، عاطفی و عملکردی (احساس مشکل بیشتر در آن حوزه و از دید بیمار) به صورت متفاوتی تحت تأثیر قرار گرفته باشد و با توجه به اینکه هر اختلالی، درمان متفاوتی دارد، انجام این مطالعه و اولویت بندی و ارائه درمان مناسب بر اساس نتایج به دست آمده (بهداشت صوتی، دست ورزی حنجره، صوت درمانی و ارجاع به متخصص های مربوط) ﺿ ﺮ وری به نظر می رسد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بود که به صورت مقطعی انجام شد. ابتدا بر اساس تشخیص پزشک متخصص گوش و حلق و بینی و تصاویر استروبوسکوپی حنجره، وجود اختلال صوت تأیید شد. سپس آزمون شاخص معلولیت صوت در اختیار166 بیمار در محدوده سنی 18 تا60 سال که با روش دردسترس از کلینیک های خصوصی شهر تبریز انتخاب شده بودند، قرار گرفت و درباره چگونگی پاسخ به پرسش نامه برای هریک از بیماران توضیح داده شد. در تمام مدت، درمانگر در کنار بیمار حضور داشت تا به سؤالات احتمالی بیمار پاسخ دهد. آزمون شاخص معلولیت صوت شامل 30 سؤال و دارای سه ﺑ ﺨ ﺶ ﺟ ﺴ ﻤ ﻲ ، ﻋ ﺎ ﻃ ﻔ ﻲ و عملکردی اﺳ ﺖ . هرکدام از این زیر مقیاس ها شامل 10 سؤال است و هر سؤال در یک مقیاس ترتیبی نمره ای (لیکرت) سنجیده می شود که هر عدد نشان دهنده مقادیر متفاوتی است: صفر: هرگز، 1: تقریباً هرگز، 2: گاهی اوقات، 3: تقریباً همیشه، 4: همیشه. نمونه استروبوسکوپی بیماران را سه آسیب شناس گفتار و زبان تجزیه و تحلیل کردند و با اجماع نظر آسیب شناسان گفتار و زبان، طبق تقسیم بندی بون، نوع اختلال صوت افراد بر اساس دو طبقه بندی عملکردی و ساختاری مشخص شد. در مرحله بعدی مقادیر به دست آمده از آزمون شاخص معلولیت صوت به طور کلی و به تفکیک سه بخش پرسش نامه در دو گروه مقایسه شد. مقادیر به دست آمده از آزمون شاخص معلولیت صوت به طور کلی و به تفکیک سه بخش پرسش نامه در دو گروه مقایسه شد. درنهایت، اطلاعات به دست آمده با نسخه 19 نرم افزار SPSS و با استفاده از روش های آماری میانگین، انحراف معیار و از طریق آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره بررسی شد. یافته ها: میزان معلولیت صوتی در گروه ساختاری، به صورت کلی و در بین مؤلفه های عملکردی، جسمی و عاطفی ازگروه عملکردی بیشتر است. طبق آزمون تک نمونه ای کالموگروف اسمیرنوف، نتایج نشان داد توزیع متغیرهای مطالعه شده در نمونه مطالعه شده عادی است (پیش فرض عادی بودن متغیرهای مطالعه شده) چراکه مقادیر Z در سطح P<0/05 معنادار نیست. همچنین بر اساس آزمون باکس برای همگنی ماتریس های کوواریانس، همبستگی متغیرهای وابسته در گروه های مطالعه شده همگن است چراکه F محاسبه شده در سطح P<0/05 معنادار نیست. همچنین طبق آزمون کرویت بارتلت برای بررسی پیش فرض همبستگی متعارف بین متغیرها، پیش شرط همبستگی متعارف بین متغیرها محقق شده است؛ چراکه خی دو محاسبه شده در سطح P<0/01 معنادار است؛ چراکه میزان میانگین گروه دوم (ساختاری) در مقایسه با گروه اول (عملکردی) بیشتر است و این تفاوت معنادار P<0/05 است. از سوی دیگر میانگین نمره افراد دارای معلولیت صوتی گروه ساختاری در بخش های جسمی و عاطفی نیز به ترتیب با 18/7 و 15/2 از افراد دارای معلولیت صوتی گروه عملکردی بیشتر و در سطح P<0/05 معنادار است. نتیجه گیری: معلولیت صوتی در گروه ساختاری نسبت به گروه عملکردی پایین تر است و باید درمان همه جانبه با تأکید بر بهبود جنبه های روان شناختی اختلالات صوت برای این بیماران صورت بگیرد.

مقدمه: این تحقیق با هدف ارزیابی آلودگی صدا و امکان سنجی روش های کنترلی آن در یکی از مجتمع های پتروشیمی واقع در سایت 4 منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر انجام شد.روش کار: نخست صداسنجی محیطی به منظور تعیین میزان آلودگی صوتی در واحدهای مختلف این مجتمع و شناسایی منابع اصلی مولد صدا انجام گرفت. پس از آن جهت انتخاب یک بخش به عنوان اولویت نخست کنترل صدا از میان سایر بخش های مجتمع مورد بررسی، فرمول محاسباتی ارایه گردید و انتخاب بخش مورد نظر بر مبنای آن انجام شد. منابع اصلی بخش انتخابی با مراجعه به نقشه های صوتی و منحنی های ایزوسونیک تعیین و ویژگی های صوتی آن مشخص گردید.یافته ها: نتایج اندازه گیری محیطی صدا حاکی از آن بود که از کل 1095 ایستگاه های اندازه گیری به ترتیب %16.7، %74.5 و %8.8 آن ها در نواحی امن، احتیاط و خطر قرار داشتند و سهم عمده ای از ناحیه خطر (%54) مربوط به واحد تامین هوا بود. 24 درصد از کل نقاط مورد بررسی در نواحی احتیاط مجتمع، تراز صدایی بین dB A 85 - 80 داشته و از مجموع نواحی خطر این مجتمع %33.4 دارای تراز بالای 90 dB A بودند.نتیجه گیری: مطابق نتایج فرمول محاسباتی ارائه شده جهت تعیین اولویت کنترل در بین بخش های مختلف این مجتمع، بخش فشرده سازی در رتبه نخست قرار گرفت. از منابع صداساز بخش فشرده سازی «دستگاه درایر» به عنوان منبع اصلی جهت ارایه طرح کنترلی انتخاب گردید.

در این بررسی، تولید و انتشار امواج صوتی در اعداد ماخ پایین (مادون صوت) به صورت عددی تحلیل شده است. از آنجایی که یکی از مسایل مهم در طراحی موتورهای هواپیما، کاهش میزان آلودگی صوتی آنهاست، پیش بینی دقیق رفتار صوتی وسایل پرنده از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از تحلیل انجام شده، مدلسازی صدای حاصل از یک نشتی (که به صورت جت آزاد در نظر گرفته شده است) می باشد. اساس کار بر پایه روش هیبرید است که بدین منظور از مدل آشفتگی تنش های رینولدز برای حل میدان جریان و از آنالوژی لایت هیل به منظور شبیه سازی میدان آکوستیکی استفاده شده است. به منظور محاسبه مقادیر سرعت های لحظه ای در معادله لایت هیل، روش C.F.W.N. به کار گرفته شده است. در نهایت، پروفیل های سطح فشار صوت در راستاهای محوری و عرضی میدان جریان برای مقایسه ترسیم شده است. مقایسه نتایج با مقادیر عددی موجود در مراجع معتبر دیگر تطابق خوبی را نشان می دهد.

مقدمه: وزوز یا تینیتوس (Tinnitus) به عنوان یک پدیده ذهنی-شنوایی مطرح می شود که در آن فرد احساس شنیدن صدایی را می کند که منبع خارجی ندارد. حدود 10 تا 15 درصد از جمعیت بزرگسال، وزوز خود به خودی طولانی مدت را گزارش می کنند. مشکلات در درمان و وجود فرضیات زیاد در مورد وزوز و منشا آن، روش های مختلفی از درمان را نشان می دهد. از درمان های ذکر شده می توان به استفاده از تحریک صوتی و درمان های ورای صوتی اشاره نمود. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه تاثیرات تحریکات صوتی با تحریک انتقال استخوانی ورای صوتی بر مهار وزوز بود. مواد و روش ها در این مطالعه مداخله ای، 21 بیمار مبتلا به وزوز ممتد که علت قابل درمانی برای وزوز آن ها به دست نیامده بود و مبتلا به افت شنوایی انتقالی و ضایعات ورای حلزونی نبودند، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و مورد بررسی قرار گرفتند. پس از ارزیابی های ادیولوژیک شامل ادیومتری، تمپانومتری، آزمون رفلکس عضله رکابی، آزمون زوال رفلکس عضله رکابی، پاسخ های شنوایی ساقه مغز، شاخصه های سایکواکوستیک وزوز متشکل از زیر و بمی، بلندی وزوز، پوشش پذیری، مقایسه میزان بلندی وزوز و مدت زمان وقفه باقی مانده (Residual inhibition یا RI) قبل و بعد از ارایه تحریک صوتی و تحریک انتقال استخوانی ورای صوتی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها میانگین بلندی وزوز بر حسب دسی بل سطح احساس (dB Sensation level یا dBSL)، بعد از ارایه تحریک صوتی و تحریک انتقالی استخوانی ورای صوتی و تحریک صوتی، کاهش معنی داری را نشان نداد (080/0 = P). مقایسه میانگین بلندی وزوز بر حسب معیار قیاسی-دیداری بعد از ارایه تحریک انتقالی استخوانی ورای صوتی و تحریک صوتی، کاهش معنی داری نداشت (200/0 = P). افزایش معنی داری در میزان مدت زمان RI پس از ارایه تحریک ورای صوتی در مقابل تحریک صوتی مشاهده شد (001/0 = P). همچنین، قابلیت پوشش پذیری وزوز و نوع RI با استفاده از هر دو نوع تحریک، مستقل از نوع تحریک گزارش گردید (ضریب توافقی Kappa = 69/0). نتیجه گیری تحریک انتقال استخوانی ورای صوتی در مهار وزوز نقش دارد که شاید به علت تاثیر آن بر بخش قاعده حلزون (که بیشترین احتمال ممکن وزوز در این بخش است)، منجر به میزان وقفه طولانی تری نسبت به تحریک صوتی می شود.

هدف: تحریک دگرسویی صوتی سیستم وابران، موجب مهار عملکرد سلول های مویی خارجی و کاهش دامنه گسیل های صوتی گوش می شود. در بررسی حاضر مقدار میانگین کاهش دامنه گسیل های صوتی برانگیخته با تن برست (TBEOAEs) فرکانس مرکزی 2000، 1000، 4000 هرتز با ارایه دگرسویی صوت خالص و نویز باریک باند با فرکانس مرکزی 1، 2، 4 کیلو هرتز در گوش راست افراد 19 تا 27 ساله تعیین شده است.روش بررسی: این مطالعه بر روی 37 نفر (15 مرد و 22 زن) با شنوایی طبیعی انجام شد. پس از تطابق سایکوآکوستیکی، بلندی نویز باریک باند با صوت خالص در 70dBHL در گوش چپ، پاسخ TBEOAEs با فرکانس مرکزی 1، 2 و 4 کیلو هرتز در گوش راست بدست آمد. سپس با ارایه دگرسویی صوت خالص 70 دسی بل و نویز باریک باند با بلندی معادل، دامنه TBEOAEs اندازه گیری شد.یافته ها: میانگین دامنه های TBEOAEs با فرکانس مرکزی 2، 1 و 4 کیلو هرتز با ارایه دگرسویی صوت خالص و نویز باریک باند کاهش نشان داد که کاهش نویز باریک باند در تمامی فرکانس ها بیشتر بود. همچنین میانگین دامنه ها در فرکانس های بالاتر کاهش کمتری نشان داد.نتیجه گیری: تحریک دگرسویی موجب کاهش دامنه TBEOAEs می شود و محرک دارای پهنای باند بیشتر، در ایجاد پدیده مهار دگرسویی کارآمدتر است. بنظر می رسد علاوه بر هماهنگی طیفی بین محرک تولید کننده گسیل های صوتی گوش و محرک دگرسویی، پهنای باند فرکانسی نیز در کاهش دامنه گسیل های صوتی گوش و ایجاد پدیده مهار نقش بسزایی دارد.